Point Of View

Αμόκ

Ηλίας Τάσκου

Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1963. Ο Ντίνος Δημόπουλος, ύστερα από μια μεγάλη σειρά ταινιών που έχει γυρίσει στη Φίνος Φιλμ, ζητά από το Φίνο να γυρίσει μια ταινία σε ένα μικρό νησάκι ,στον Αμβρακικό κόλπο. Ιδιαίτερη πατρίδα του σκηνοθέτη. Μια ταινία με χαμηλό κόστος αφού στο κάστ των ηθοποιών δεν υπήρχαν μεγάλα ονόματα. Έτσι ξεκινάει ο μύθος της ταινίας "Αμόκ".  Μια ταινία καταγγελία για την αγριότητα του πολέμου, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Το στόρι του Λάζαρου Μοντανάρη, αρκετά τολμηρό όχι μόνο για τότε, αλλά και για σήμερα, περιέχει μεταξύ άλλων και τον ομαδικό βιασμό οκτώ κοριτσιών αναμορφωτηρίου από μια ομάδα καθαρμάτων, μισθωμένων από έναν Γερμανό λοχαγό των Ες - Ες. Η σκηνή του βιασμού καταγράφεται στα καρέ με όλη του την ωμότητα και βιαιότητα που απαιτεί ένα ρεαλιστικό γύρισμα. Σε μια εποχή ιδιαίτερα συντηρητική, με το κοινό αλλά και τους δημιουργούς ιδιαίτερα επιφυλακτικούς σε τέτοιου είδους θεάματα, η Φίνος Φιλμ τολμά!


Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1963 στο νησάκι Υβάλα του Αμβρακικού κόλπου, με πρωταγωνίστρια τη Φλωρέττα Ζάνα , σύζυγο του Ντίνου Δημόπουλου. Μια δροσερή και ταλαντούχα ηθοποιό που έγραψε τη δική της ιστορία στη μεγάλη οθόνη με μόλις 9 ταινίες στο ενεργητικό της. Δίπλα της εμφανίζονται οι: Λευτέρης Βουρνάς, Ζώρας Τσάπελης, Άννα Βενέτη, Σπύρος Καλογήρου, Μαρία Μπονέλου, Ζέτα Αποστόλου, Λουκιανός Ροζάν, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Τάκης Εμμανουήλ και η Ευαγγελία Σαμιωτάκη (που στους τίτλους εμφανιζόταν ως Ευαγγελία Καλογήρου). Ο επίγειος  παράδεισος του Αμβρακικού κόλπου καταγράφεται μοναδικά στα πλάνα της ταινίας, δίνοντας την αίσθηση στο θεατή ότι βρίσκεται και αυτός σε αυτή τη ξεχωριστή κιβωτό ζωής με το Δημόπουλο να ζωγραφίζει με τη κάμερα σαν καλλιτέχνης που χρωματίζει σε ακουαρέλα. Ακόμη και  οι τολμηρές σκηνές παίρνουν μια "λογοτεχνική" διάθεση.

Τη μουσική της ταινίας γράφει ο νεαρός τότε Σταύρος Ξαρχάκος, που μόλις ένα χρόνο πριν είχε πρωτοασχοληθεί με τη κινηματογραφική μουσική ντύνοντας μουσικά τη προηγούμενη ταινία του Δημόπουλου "Το Ταξίδι". Το "Αμόκ" περιέχει υπέροχες μουσικές γέφυρες του συνθέτη ενώ στα πρώτα λεπτά ακούγεται από χορωδία το "Βαριά είναι η καρδιά μου"(με στίχους του σκηνοθέτη) που εκείνη την εποχή θα κυκλοφορήσει σε δισκάκι 45 στροφών με τη φωνή της Ζωής Φυτούση. Αργότερα με διαφορετικούς στίχους των Βαγγέλη Γκούφα και Βασίλη Ανδρεόπουλου και με το τίτλο "Τα τρένα που φύγαν" θα γίνει τεράστια επιτυχία από τη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού. Ολοκληρωμένο το σάουντρακ θα κυκλοφορήσει εντελώς ετεροχρονισμένα, το 2007 από τη δισκογραφική εταιρεία Legend, από το οποίο ωστόσο θα απουσιάζει το τραγούδι του φιλμ. Η έκδοση που σας παρουσιάζω είναι η πλέον ολοκληρωμένη.


Η ταινία "Αμόκ" κάνει πρεμιέρα στις  σκοτεινές  αίθουσες στις 9 Δεκεμβρίου 1963, με τις διαφημίσεις της εποχής να την χαρακτηρίζουν ακατάλληλη και με τα εισιτήρια της σε αίθουσες Α΄προβολής να αγγίζουν τις 222.288. Μικρός αριθμός εισιτηρίων για ταινία της Φίνος Φιλμ, μεγάλος ωστόσο για το μικρό ποσό των 600.000 δραχμών που στοίχησε στην εταιρεία παραγωγής. Το οικονομικό κέρδος από το "Αμόκ" ήρθε όταν ο Φιλοποίμην  τη πούλησε στο εξωτερικό γύρω στα 20.000 δολάρια, όπου και παίχτηκε σε πολλές χώρες μεταγλωτισμένη. Στη Νέα Υόρκη για 14 εβδομάδες, παιζόταν στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Για την ιστορία ίσως θα έπρεπε να πούμε ότι στο "Αμόκ" πρωτοεμφανίζεται ως διευθυντής φωτογραφίας  ο ταλαντούχος Νίκος Καβουκίδης και ως βοηθός σκηνοθέτη ο μετέπειτα επιτυχημένος και βραβευμένος Παντελής Βούλγαρης. Εξωτερικά γυρίσματα στον Αμβρακικό κόλπο θα ξανακάνει ο Ντίνος Δημόπουλος το 1973 με τον αριστουργηματικό "Βάλτο" ενώ το 1994 θα γυρίσει στον ίδιο χώρο "Τα δελφινάκια του Αμβρακικού".


Σχόλια χρηστών

Για να συμμετέχετε στην συζήτηση πρέπει να γίνετε μέλη. Λάβετε μέρος σε κάποια συζήτηση κάνοντας roll-over στο αρχικό σχόλιο και πατήστε το κουμπί "Απάντηση". Για να εισάγετε ένα νέο σχόλιο χρησιμοποιήστε την φόρμα στο τέλος της λίστας.

Για να σχολιάσετε αυτό το άρθρο θα πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος